Iets Zonder Boeken

Een tijdje geleden las ik in Humo een interview met Matthijs Van Nieuwkerk, de presentator van de geweldige dagelijkse talkshow ‘De Wereld Draait Door’ op Nederland 3. Hij had het onder meer over hoe hij er spijt van heeft dat hij destijds Nederlands heeft gestudeerd. ‘Lees al die prachtige Nederlanders en die schitterende Vlamingen, maar maak er alsjeblieft niet je studie van’, raadde hij de lezer aan.

Nu ik zelf op zes maanden van het einde van mijn bachelor-opleiding Nederlands-Engels aan de UGent zit, denk ik dat ik Van Nieuwkerk enkel gelijk kan geven. Of nee, ik moet het anders formuleren: voordat ik aan de studie begon, had ik totaal verkeerde verwachtingen. Ik lees heel graag Engelse én Nederlandstalige romans, en ik hoopte ergens dat ik aan het einde van die drie jaar een mondje zou kunnen meepraten over de meeste belangrijke boeken die ooit in beide talen zijn verschenen.

Maar hoe is het mogelijk dat ik na twee en een half jaar Nederlandse taal- en LETTERkunde nog nooit de namen Elsschot, Mulisch, Hermans, Grunberg, Van Dis, Brouwers, A.F. Th., Boon, Reve of Carmiggelt in een auditorium heb horen vallen?

Maar misschien is het, zoals met alle écht mooie dingen in het leven, dat je er zelf naar toe op zoek moet gaan. Alleen was dat net wat ik door het beginnen aan deze richting dacht te doen.